“Tanrının şeytana içini dökmesinden insan doğdu.”
"Ve delilerin canı diğer insanlarinkinden farklı yanardı. Onlar yanan canlarıyla ısınırlardı." En mükemmel giriş bu olsa gerek diye düşündüm.
Sahi delilik ile dahilik arasındaki fark neydi?
Evet evet tek fark Asil'di. Sen bir aptalsın, sen bir geri zeklasın. Cümleleriyle büyüyen Asil; zihnindeki ben'i ile mücadele içindeyken acaba benim "benim" varmı? Kitabı bitirene kadar kendime sormadan duramadım. İşte "Hakan günday" böyle bir yazar. Mükemmel geçişleriyle tam kavradım, ne okuduğumu anladım diyorsunuz, sizi birden ters köşe ediyor.
Toplumsal olayları ve olguları dile getiriş şekli, Asil'in zihnindeki düşünceleri ya yok ediyordu yada bir ışığa dönüştürüyordu. Bu da bize "düşünceler mükemmel ancak davranışlar kusurludur." Sözünü birkez daha hatırlatıyor.
Hakan günday'ın okuduğum ilk kitabı Azil oldu. Bir tavsiye üzerine başladım ve şuan bütün kitapları bende sabırsızlıkla okumak ıstiyorum hepsini. Şimdiden düşünmeye başladım acaba kitaplar biterse neye dönüşecem diye? Çünkü okurların zihnine resmen yeni sözcüler ve düşünceler bırakıyor. Ve son olarak şunu anladım.
Hakan Günday tavsiye edilen bir yazar değil. Bırakın onu okuyanlara kalsın bu ayrıcalık.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.