Toplumsal ve bireysel derin tortularEdebiyat
İlk baskısı 1978 yılında yayınlanan Bir Gemide, 1979’da Sait Faik Hikâye Armağanı’nı aldı.
Yaşadığı toplumun zihin bulanıklığını, iletişim sorunlarını, duyarsızlık, tepkisizlik sarmalını sorgulayan bu 8 öykü, yazarın, kitabın ilk baskısının arka kapağında Tolstoy’dan alıntılayarak yazdığı gibi “toplumsal ve bireysel felaketlerle dolu” günlerde yazıldı. (Arka kapaktan)
1962-1976 arası ülkenin çalkantılı günlerinde (darbeler ve toplumsal olaylar) yazılan bu sekiz öykü seçkisinin #saitfaikarmağanı almasına hiç şaşırmadım. #hakkaridebirmevsim gibi adeta Türk edebiyatı klasiğinde de var olan şiirimsi dil ve yerine göre realite, mistik bir tatla bu eserde de devam etmiş. Yazarın ilk baskısında belirttiği gibi; gerek ülkenin toplumsal şartları gerekse özel hayatındaki muhtemel sorunlar yazarlığına nüksetmiş ve derin bir sorguya yönlendirmiş onu.
Kitaba ismini veren 'Bir gemide' en çarpıcı olanı. Hayat adlı bir gemiye binmiştir; tüm mevkiler bir sınıfı simgeler, yazar orta sınıftadır ve geminin nereye gittiğini (hayatı) sorgular derin bir varoluşsal dürtüyle: Hayatlarımızın dümeni elimizde midir veya hepimiz aynı gemideysek niçin tepki göstermiyorduk olanlara? Ve bu sorgu, 'Kaza' 'kentin üzerindeki pis koku' ve 'seksek' ile devam eder, topluma sirayet eden kokuşmuşluğa ve sonunda varılamayan bir hiçliğe. 'Kanca' 'dönüş' ve 'olanak-siz' ise yazarın yaşamındaki çıkmazlara dokunduğu ve bir çıkış yolu aradığı öyküleridir, bir türlü bulamadığı.
Edgü’nün kimi yerlerde satır satır örüp kimi yerlerde ilmeklediği, bir tür zihin bulanıklığı; herkese göre sezgisel tortular bırakacak cinsten: Muhakkak okunmalı...
··
75 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.