Zor zamanlarımı atlatmanın ardından okuduğum için ayrı bir tat veren bir kitap oldu benim için. Çünkü yaşamak demek her şeye rağmen yaşamak demek.
Fugui baş karakterimiz ve kendisi kitabın başında son derece karaktersiz birisi. Baba parası yiyen hovarda. Ta ki kumarda tüm parasını kaybedip akabinde babasını kaybetmesine ve sıfırı görmesine kadar. Sonrada olanlar oluyor. Ailesine bakmak zorunda kalıyor, annesi rahatsızlanıp doktor aramak için şehre indiğinde askere alınıyor komunistlerce.
Komünizmi zaten sevmezdim daha bi sevmedim bu kitaptan sonra.
Fazla spoiler vermek istemezdim ama burası benim kendime notlarım. O yüzden buradan sonrasını yalnızca okumuş olanlar okumalı.
Küçük oğul Youqing beni en hüzünlü hissettiren karakterdi. Babası olan Fuguinin dengesiz tavırlarına karşı büyümeye çalışan bir çocuktu. Şeker aldığında anne ve ablasına da alıp babasına almaması ise boğazımı düğümledi. Çünkü çocuklar her şeyin farkında. Onun ölümü en çok etkiledi ayrıca ablasının ölümü ablasının kocasının ölümü ve ablasının çocuğunun ölümü... derken herkes mi ölür? Kitapta hiç beklemediğimiz anda herkesi öldürmesi beni çok üzdü yahu. Dibin dibini gördük. Yine de çok güzeldi. Eşe dosta hediye alınır bu kitap meyruş,evet
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.