Vaxtımın qısıtlı olmağına, qısa-qısa oxumağıma baxmayaraq əslində bütün ömrüm boyu ehtiyac duyduğum bir insanla qarşı-qarşıya əyləşərək etdiyim ən möhtəşəm söhbət kimi bir kitab idi. Oxumazdan öncə ən böyük qorxum yaddaşımı itirmək idi. Oxumağa başlayanda bu öz yerini korluğa verdi. Oxuyub bitirdikdən sonra isə korlar ölkəsində görməyi bacaran yeganə insan olmağa.
Görüləsi bir səbəb olmadığı zamanlarda görmək, ölməyə bərabər bir hissə çevrilə bilirdi.
·
14 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
mənim də ən böyük qorxularımdan biri yaddaşımı itirmək olub , buna görə daim bir yerlərə bir şey yazıb qaralamağa çalışıram. görəsən , bu kitabı oxuyandan sonra mənimki də dəyişər ?
Məleykə Ağayeva
Gönderi Sahibi
O qorxu yenə qalır məncə. Sadəcə bir qorxu digərindən daha ağır gəlir insana. Əgər bir gün yaddaş itsə hisslər də itəcək və məncə hisslər söz yığınını cana, qana gətirən əsas mövhumlardı. Xatirələr xatirdə qalmayan zaman ölmüş birinin məktublarına bənzəyir. Bundan bixəbər olursan. Amma bu kitabda bəhs edilən dəhşətdir. Bixəbər olmaq üçün yalvaracaq vəziyyətə gətirir. Sonu hərçənd ki yaxşıdır. Məncə oxumağa dəyər. Dəyişib dəyişməyəcəyini o zaman anlaya bilərsən. 🍀