Kitap felsefe tarih ve edebiyatın harmanlanmış hali gibi. Montaigne denemelerini yazarlen karşısında ben varmışım gibi anlatıyor ve bu okuma zevkini katlıyor. Ayrıca anlatılarında bolca tarihi şahsiyetlerden ve felsefi ekol ve düşünce adamlarından alıntılar kullanması anlatımı son derece zenginleştirmiş. Okuduğum eserin 500 yıllık eser olması ve çoğu şeyin bugünün aynısı olması(özellikle moda konusunda bugün giydiğimizi bikaç yıl sonra demode bulup alay etmemizle ilgili fikirleri) beni şaşırttı ve etkiledi. İnsan hep aynı insan. Biz her aynıyız. Değişen sadece zaman. Arada Türklerden, Türk padişahlardan ve Platon Aristo gibi sevdiğim kişilerden örnekler vermesi de çok güzeldi. Ancak ilk yarıyı bitirdikten sonra biraz darladı beni. Sonuna yaklaşırken sıkmaya başladı ve panikataklar eşliğinde kitabı bitirdim. Sorun bendedir belki. Ha bu arada yine kadınları hor gören bazı anlatımlarına denk geldim ve şaşırmadım.
İyi ki ortaçağ avrupasında kadın olmamışım teşekkürler Allahım
·
15 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.