·205 syf.··Beğendi
···Okunma: 24 Ocak 2021 12:48 Yaşamak, Çin Kültür Devrimi öncesinde, esnasında ve sonrasında bir aileyi ve en çok da baba Fugui'yi odağına alarak birey, aile ve toplum çerçevesinden bize dramatik bir hikâye anlatıyor. Anlatımın doğallığı ve akıcılığı sayesinde kitaba kolayca girip içinde çok kolay ve hızlıca gezinebiliyoruz. Benim için bir romanda önemli olan hikâyedir diye düşünenlerin bu kitabı ıskalamaları üzücü olur.
Yazının bundan sonraki kısmında olay örgüsüne dönük bol sürprizbozanlı, kitabı henüz okumamış olanların okumamasını önerdiğim manzum kısım yer alıyor.
Yaşamak Ağıdı
Benim adım Fugui
Hiç basmaz kafam
Kumara ve kadına
Feda olsun tüm param
Evde beni bekler
Kızım, karım, anam
Harca harca bitmez
Çoktur benim param
Her koşulda sevdiler
Beni karım ve anam
Çok uğraştı Jiazhen
Döndürmeye yolumdan
Ama ben bir hayvanım
Dövdüm gebeyken onu
Oğlum daha doğmadan
Dayağımı tanıdı
Hazıra dağ dayanmaz
Para çekti suyunu
Ben atamdan almışım
Para etmez huyumu
İki zar oynadık
Her ne varsa kaybettik
Eve nasıl gitmeli
İşleri berbat ettik
Duyunca kaybettiğimi
Tarla, toprak ve evi
Yıkıldı karım, anam
Babam çok öfkelendi
Zina, kumar birlikte
Ocağımı söndürdü
Talih işleri bu kez
Tam tersine döndürdü
Şatafatlı konaktan
Rutubetli kulübe
Fazla dayanmadı babam
Bu kepazeliğe
Hem rezil hem yoksulken
Bir de yetim mi kaldım?
Tövbe dostlar tövbe
Bu defa akıllandım
İnsanüstü bir hırsla
Çalıştım köpek gibi
Bey gezdiğim toprakta
Maraba gibiyim şimdi
Yaslı ve yaşlı anam
Başladı teklemeye
Düştüm şehir yoluna
Bir hekim getirmeye
Çin karmakarışık
Askeri ve siyasi
Tuttu beni binbaşı
Çek şu arabayı dedi
Dedim anam hastadır
Ama hiç dinlemedi
Bir anda asker oldu
Mirasyedi Fugui
İki senem cephede
Acı, açlıkla geçti
İki dost tanıdım
Biri ölümü içti
Dönünce kulübeme
Oğlumu ilk kez gördüm
Anam çok yaşamamış
Artık bir de öksüzdüm
Fakir, rezil, derbeder
Öksüz ve de yetimdim
Akıllandım dedim ya
Geçmişe sünger çektim
Artık sadece ailem
Sadece ailem vardı
Gecem de gündüzüm de
Sadece onlaraydı
Yoksulluk ve yorgunluk
Ağır geldi karıma
Elden ayaktan düştü
Varamadan kırkına
Ama yediremeyip
Zorlayınca kendini
Bedeni de tabağı
Elbet boş göndermedi
Fengxia ben cephedeyken
Ateşlere tutulup
Lal olmuş, sessizleşmiş
Suskunluğa vurulup
Oğlum Youqing gariban
Hiç gün yüzü görmedi
Ablası en azından
Beş yıl için zengindi
Her şeyi tam yoluna
Sokmuş, rahatlamışken
Düzen değişti Çin'de
Değişti düzen tümden
Ne bir toprağımız
Ne tenceremiz kaldı
Ne varsa aldı Mao
Yokluğu paylaştırdı
Oğlumuz okusun da
Kendini kurtarsın diye
Ablasını satmaya
Aile aradık durduk
Fengxia da ayrılıp
Gidince kulübeden
Geniş bir aileyken
İyice ufarak olduk
Çok ağladı Youqing
İlle de ablam dedi
Poposunu dağladım
İstemsiz kabullendi
İt gibi davrandım
Ben her zaman oğluma
Gün yüzü göstermedim
Sonra pişman olsam da
Laf uzadıkça uzar
Artık kısa kesmeli
Uzun bir ömür sürdüm
Ama yüzüm gülmedi
Bunda en büyük sebep
Şu olacak olmalı:
Kimim varsa ailemde
Benden kısa yaşadı.