Sohrâb Sepehrî’nin sekiz kitabının toplandığı bir eser. Bu yönüyle güzel fakat maalesef çeviri şiirlerin ruhunu büyük ölçüde kaybettirmiş. Şiir olsun diye yerli yersiz kurulan devrik cümleler, çeviri yapılırken seçilen kelimeler pek çok şiiri öldürmüş vaziyette. Önceden bildiğim şiirleri bile tanımakta zorlandığımı söyleyebilirim. Yine de şairi tanımanın gerekli olduğunu ve şiirlerinin bizler için bir hazine olduğunu söyleyeceğim. Ben de şairi kısa süre önce tanıdım ve şairin kelimelerine âşina hissettim kendimi. Şiirleriyle bir süre daha hemhal olacağım gibi görünüyor. Kitapta yer alan Rengin Ölümü, Biziz Huzûrumuzun Gölgesi, Okşayış Dalgasısın Ey Girdap, Suyun Ayak Sesi, Gurbet, Yoldaşlar Bahçesine şiirlerinin okunmasını, mümkünse farklı çeviriden, tavsiye ediyorum.
·
145 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çevirinin yetersizliği konusunda çok haklısınız. Bir şiiri kendi dilinde okuyamamak zaten tadının yarısını kaybettirir. Bir de çeviri kötü olunca şiire gerçekten yazık olur.
Kitabı okurken, şairin bir şiirinin farklı bir çevrisini kaydettiğimi hatırladım. İsa Nurazer tarafından yapılan çeviriyle bu kitaptaki çeviriyi karşılaştırınca gerçekten içim yandı. Resmen şiir katledilmiş. Bu platformda "Hiçlik Çiçeği" adlı bu şiiri paylaştım. İki çeviri arasında dağlar kadar fark var. Bu kitaptaki çeviri gerçekten kötü olmuş.
