Öncelikle bu kitap 4 ana başlıktan oluşuyor. İlk başlık Foucault'nun Tunusta verdiği konferanstan oluşmakta bu konferansın konusu, Manet'nin sanatı üzerine. Foucault, Manet'nin sanatını 3 başlık altında incelemiş bunlar ise; mekan, ışık ve seyircinin konumu şeklinde.
İkinci başlık yine Foucault'nun, Velazquez'in Nedimeler tablosu üzerine burada da özellikle seyircinin konumu ve ışık üzerinde durmuş.
Sonraki iki başlık ise Carole Talon-Hugon ile David Marie'nin Manet'nin sanatı ve modernizm, seyircinin konumu üzerine makaleleri. Bu makaleler birbirine üslup ve anlam açısından oldukça yakın makaleler. İki makalede de Foucault ve Fried'ın Manet'nin eserlerine bakışı üzerine bir kıyaslama yapılmış. Fried, Foucault'nun Tunus konferansında bir süre sonra aynı konuyu irdelemiş fakat farklı bakış açılarından ele almış. Makalelerde bu iki önemli kişinin Manet'nin sanatına bakış açıları arasındaki fark ve benzerlikler üzerine değinilmiş ve temelde birbirlerini tamamlamalarının şaşırtıcı sonucuna varılmış.
Genel anlamda bu kitabı anlamak için kanımca sanatın önceki ve sonraki dönemlerini, Manet'nin hangi dönemde hangi sanat akımı çerçevesinde ve nasıl sanatsal bir üsluba sahip olduğunu bilmek gerekir. Böyle bir eğitim alan varsa kesinlikle tavsiye edebileceğim bir kitap çünkü Foucault'nun ifadeleri sanat tarihine damga vuran ifadeler.
Sanat tarihine yeni yeni ilgi duymaya başladıysanız da biraz birikim sonrasında çok da güzel okunur :)
··
92 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.