Kendi dahil hiç kimseye kalbini açmayan, hayatındaki her olayı dışardan bir göz gibi objektif ve duygusuz bir şekilde anlatan ana karakterimiz Stevens'ın kaleme aldığı anıları okuyoruz yüzeyde. Ancak aslında yazar, Stevens'ın tüm yalnızlığını, tüm hayal kırıklıklarını, incinme korkusunu, aşkını yani kısaca tüm insanca duygularını aktarıyor satırların ardında.
İnsanın incinme ve terk edilme korkusuyla kendine yabancılaşması o kadar dahice işlenmiş ki, bütün kitap boyunca Stevens'ın görmezden geldiği ve bize hiç anlatmadığı duyguları yaşadım adeta. Ve Stevens'ın yalnızlığı gözlerimi doldurdu, ondan çok üzüldüm ona.
Kitabın herkese hitap ettiğini düşünmüyorum, ya çok sevilecek ya da hiç sevilmeyecek kitaplardan biri bu bence. Ben kitaba bayılanlardanım, insan psikolojisine dair okuma yapmayı sevenlere tavsiye ederim.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.