·256 syf.··Beğendi
···Okunma: 07 Şubat 2021 21:00 *Spoiler*
*Bgm: Daniel Jang - Way Back Home violin cover*
Kitabın Türkçe çevirisini ilk okuyanlardanım bu yüzden biraz mutlu hissediyorum :) Kitabı okumama vesile olan kişiye çok çok teşekkürler <3
En son ne zaman böyle güzel bir roman okudum bilmiyorum. Aşırı akıcı bir kitaptı. Asla 2 günde bitirebileceğimi sanmıyordum. Hatta vaktim olsa bir günde bitirebilirdim. Bir filmin içerisinde dolaşıyor gibi hissettim.
Aleksitimi hastalığı psikoloji öğrencileri tarafından bile pek bilinen bir şey değilken böyle çok satan bir kitapta bahsedilmesi gerçekten çok güzel olmuş. Hiç duyguları hissedemeyen bir insan herkese çok garip gelir ve hikayede de garipseyen çok kişi var. Bunun ne tür bir rahatsızlık olduğu, insana neler kattığı ya da insandan neler aldığını çok güzel anlatmış.
Çok güzel hayat dersleri de vardı hikayede. Örneğin çocuğun gidip de bakkala sokakta bir çocuğun ölmek üzere olduğunu söylemesi ama adamın bunu çok ciddiye almaması ve geç kalındığı için ölen çocuğun bakkalın oğlu olması. Bunu okuduğumda küçük bir şok geçirdim. Ve adamın karakolda çocuğa bağırıp "Ciddi bir şekilde söyleseydin geç kalmazdım" demesi çok manidar. Bir çocuk bile olsa eğer ciddi bir olay varsa önem göstermeliyiz diye düşünüyorum. Ayrıca birisine iyilik yapmayı çok da umursamadığımız zaman o işin ucunun bize de dokunmayacağını bilemeyiz.
Gon'un hayatında da sanırım çocuklukta yaşanılan erken dönem travmaların etkisini görüyoruz. Belalı, birilerinden hıncını almaya çalışan, güçlü görünmek isteyen kötü bir çocuk. Ama Gon Yunjae ile takılmaya başladığı zaman onun iyi birisi olabileceğini düşünmüştüm. Dışarıdan her ne kadar kötü görünse de içinde iyi bir kalbi olabilir. Şubat diye bir dizi vardı. Orada da yeraltında/sokaklarda yaşayan sert ve kaba görünümlü kişilerin de iyi kalpli olabileceğini anlatıyordu. Biz sadece ön yargı ile yaklaşıyoruz.
Daha uzun uzun anlatamayacağım çok konuya değinmiş yazar. Gon'un babasının ve Doktor Shim'in işleri yüzünden ailelerine vakit ayıramamaları, yıllarca evine kapanan işten çıkarılmış ve öfkeli bir adamın gülümseyen herkesi öldürmesi, Dora'nın ailesinin onun hayallerini desteklemeyip kendi istedikleri yoldan gitmesine çalışmaları, okul ortamında öğrencilerin birbirlerine rahatça zorbalık yapabilmeleri vs..
En sonunda bi ara Yunjae ölüyor sandım ve yavaş yavaş ağlamaya başladım. Yunjae'nin annesinin komadan çıkması da gerçekten mucizeydi. Ondan sonra Yunjae'nin ağlaması, nasıl desem, gerçekten duygulandırdı. Bilimsel olarak pek bilgim yok ama gerçekten amigdalası büyümüş olabilir mi çok merak ettim.
Daha yazacak bir şeyim var mı bilemiyorum ama gerçekten çok beğendiğim bir kitap oldu.