Büyülü gerçekçilikEdebiyat
Genellikle klasiklerle ilgili düşüncelerimi yazmayı pek tercih etmiyorum. Sebebi de söylenmesi gereken her şeyin artık söylendiğini düşünmem. Sanırım bu bir ilk olacak.
Netflix’in Narcos dizisini izlerken, buna benzer bir cümle geçiyordu “Büyülü Gerçekçiliğin Kolombiya’da doğmasının bir sebebi vardır.” O zaman bu akımla ilgili bir kitap okumamıştım. Ve akımla ilgili okuduğum bilgileri kafamda oturtamıyordum.
Bu kitap uzun süredir listemdeydi ama nedense çok zor bir kitap olacağını düşündüğümden sürekli almayı erteliyordum. En son arkadaşım hediye edince okumaya karar verdim.
Beklediğimden çok farklı gelişti her şey çünkü elimden kitabı bıraktığımda 100cü sayfaya gelmiştim.
Sonra biraz daha yavaş okumaya başladım. Çoğu kişinin aksine isimleri hiç karıştırmadım. Tüm dikkatinizi verdiğinizde zaten karıştırmanız söz konusu değil.
O kadar farklı bir hikaye anlatımı ki. Gabriel’in kalemine aşık oldum. Zaten bu kitapla ilgili okuduğum bütün yorumlar aynıydı ya çok seviyorlar ya da nefret ediyorlar bu kitaba.
Sırf sonu için bile okunmaya değer olduğunu düşünüyorum.
Cinsellik çok olduğu için sevmeyen insanlar olduğunu okudum. Buna da katılmıyorum, evet cinsellik vardı ama yazar o kadar bunu hayatın ( gerçekte olduğu gibi ) doğal akışıyla harmanlamış ki, rahatsız edecek kadar göze battığını düşünmüyorum.
Bu hikayede en sevdiğim şey sanırım bir insan gibi doğan, büyüyen, gelişen ve yok olan Macondo oldu.
Biraz okuma alışkanlığı olan insanların okuması gerektiğini düşünüyorum. Ağır bir kitap ama çok keyifliydi.
İyi ki, okumuşum!
·
17 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.