·76 syf.····Okunma: 10 Şubat 2021 00:45 Bu kitapta Tezer'den Kalanlar... her cümlesinde ise Ağrılı bir ruh var... En çok Tezerin kendi ruhu... Yazarın sevdiği yerler...yazarlar var... Görmek istediği ve istemedikleri şeyler... hayata yön veren cümlelerin yaratdığı notlar...hikayeler var. O hikayeler...notlar ki kendine yayınlatmak kısmet olmamış... sevgiyle...yalnızlıkla yazdıkları...
Bir vazgeçiş sonra umut...haykırış... tavsiyeler var...
Kitabın bir yerlerinde mutlaka siz de varsınız...
Bu cümlede ise bence yazarın kendisi var...
Herhangi bir yerde, herhangi bir zamanda yaşamım bitti. Bilmiyorum, nerede, ne zaman. Ve işte o bittiği yerde başladı.
Acının sonunda... Acı ile...
Bittim...yaşamamı kapattım.
Gerçek hisslerin düşünceleri...kendi...
Ve Tezer'in dediği gibi...
Yanımda bir canlının yatmasını neden bu kadar istediğimi şimdi daha iyi duyuyorum.Yaşamaya belki de her şeyin bittiği bir yerde başladım.Ya da kendi yaşamıma inanmıyorum.Ya da kendi varoluşum yetmiyor bana.Yanımda ki bir tene değip, yürek atışarını duyabildiğimde, yaşamın gücünü algılıyorum...