Yazarın “Camdaki Kız” kitabını okuduktan sonra bi metro çıkışı girdiğim kitapçıda peşi sıra duran tüm kitaplarını aldım,yazım dilinin yalın olması hoşuma gitmişti.
“Günahın Üç Rengi” adlı kitabını bi yarım kalmışlık hissi ile bitirmiştim. Açıkcası bu kitaba da başlarken kendi kendime diyordum ki sonu tam olmayacak...
Kendisinden başka kimseyi düşünmeyen , aşırı bencil, yarın yokmuş gibi hovarda,duygusuz ve küstahca yaşayan Kenan Bey, hayatlarını ona adamaktan uzun süre vazgeçemeyen ,kulu kölesi olan 2kadın..
Okurken Kenan’ın bencilliğine , Fadiğin öylesine saf sevgisiyle yanıp kül olmasına , Handanın bunca şeye taş olup sessiz kalmasına ,öyle saydım sövdüm ki bi ara elimden bırakıp bu bencil adama ve haremine tahammül edemicem dedim...
Ama sonrasında merakıma yenik düşüp heyecanla sonuna kadar okudum. Fadik ve Handanın sonrasında gösterdikleri naiflik , kendi kendime sordurdu ; “sen olsan ne yapardın?...”
keşke hanımların olduğu kısımları daha detaylı daha uzun uzun sayfalar ayrılsaydı dedim...
Yazarın tıbbi terimler ile kafaları karıştırıp baymadan, klinik reklamına (diğerlerine nazaran ) daha az yer verdiği, akıcı güzel kalemini bizlerle en net paylaştığı eseri diyebilirim.(Okuduğum 3kitabına göre) Bir değil , iki kadının açısından olaylara bakıp, onların gözünden de net olarak görmemizi sağlaması bana keyif verdi.
Kitap bittiği zaman o sinir olduğum Kenan Bey’e iki damla göz yaşı akıtmış olmam aşırı duygusal olmamdan değil bence kesinlikle...şaşırttın bizi Kenan Bey....
Ama aklımdan Handan ve Fadik öğrenince ne yaptı acaba diye geçti hep... Ya da şuan yaşıyorlarsa ne alemdeler diye de ufaktan bir merak oldu. Keşke dedim ,keşke azıcık daha devam etseydi...
Güzel ,okunası ,içinden kendinize göre muhakkak bir şeyler bulup ,irdeleyeceğiniz keyifli bir kitap.Tavsiye edilir.
Yaşarken hayatı cennet eylemekte, cehenneme çevirmekte kendi elimizdedir belkide... Toprağın üzerindeysek ve hala nefes alıyorsak yaşadım diye bilmek için bunun mücadelesini vermeli insan...
·
44 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
