BudalaEdebiyat
Dostoyevski'nin ustalık eserlerinden biri -benim nazarımda en önemlisi- olan Budala, biraz kalınca olduğundan dolayı başlarda okunmaya çok da cazip görünmez. "Bu kitap biter mi?" gözüyle bakılsa da ustaca işlenmiş kurgusu, kahramanları ve felsefesi açısından kitabın oldukça doyurucu bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Bol kahramanlı Dostoyevski kitaplarına aşina olmanın ve Dostoyevski'nin hayat hikayesine vakıf olmanın bu kitabı okumanın ilk şartı olduğunu hatırlatmakta fayda var.
Sara hastası Prens Mişkin'in hikayesini okuruz ve bu Dostoyevski'nin kendi hikayesidir bir bakıma. Otobiyografik açıdan çok detay bulamayız aslında ama Mişkin, 'idam edilecekken affedilen bi adamın hikayesi'ni anlatırken Dostoyevski'nin kendi hikayesini hatırlarız.
Mutlak iyi bi adamdır Mişkin, saflığı ve gülünçlüğü yüzünden insanlar ona 'Budala' deyip onu hor görseler de bir süre sonra herkesin güvenini ve saygısını kazanacaktır. Nihayetinde insanların onu kabullenmesi bile Mişkin'in soluklanacak bir gölge bulmasına yetmeyecektir. Nöbetleri ve yaşadıkları her ne kadar zihnini bulandırsa da acıya boyun eğmeye devam edecektir ve bu acı çekme seanslarında tamamen bilinçlidir. Her şeyi sezip, hissetmektedir ama sonsuz bir kabule yemin etmiş gibidir. Kurtuluşa acı çekerek varacaktır sonuçta.
Kitap biraz acıklı bir sonla bitse de yol değil varış önemlidir düşüncesiyle "Ne kitaptı ama!" dedirtir. Şüphesiz tavsiye ederim.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.