·85 syf.··Beğendi
···Okunma: 15 Şubat 2021 00:19 Zeze'nin hikayesini bitirmiş olduk.Ancak kitap yarım kalmışlık hissi veriyor. Zeze'nin başına neler geldiğini, hayatında nasıl yol bulabildiğini,işi ailesi ve aşkı arasında nasıl bir denge kurabildiğini öğrenmek çok hoş olurdu.
Güneşi Uyandıralım'ın sonunda, 15 yaşında, öz ailesine doğru yolculuğa çıkmış olan Zeze bu kitapta 19 yaşını bitirmek üzere karşımıza çıkıyor. Arada geçen yıllarla ilgili bir bilgi verilmemesi çok büyük hikayelerden mahrum kaldığımız anlamına geliyor olabilir ve bu da beni üzüyor.Artık bir delikanlı olan Zeze o çok sevdiğimiz içsel konuşmalarını yaptığı arkadaşlarının hepsine veda etmiştir. Artık o konuşmalar yok ancak yıllarca özlemini çektiği baba sevgisine ve şefkatine kavuşmuştur. Babası ile aradaki buzlar erimiş ve artık babası ile çok samimi sohbetler edip, bir sırdaş olabilmekte,yeri geldiğinde başını onun göğsüne yaslayabilmektedir. Hikayenin en güzel yanı belki de hep eksikliğini hissettiği baba sevgisine kavuşmasıdır. Üvey ablasından nefret etmektedir ama babasını üzmemek için acıyı bal eyleyip susmaktadır.
Zeze yine toplum dayatmalarından nefret etmektedir.Onun yüreğine ve mantığına hitap etmeyen şeylerin toplum gözünde değerli olması, onun karar ve yargılarını değiştirmiyor. Bu isyankar yanı belki de hiç değişmeyecektir. Çünkü Zeze'yi Zeze yapan şeylerden biri de budur.
Silvia adında bir kıza fena şekilde abayı yakmıştır. Silvia ile ilişkileri toplum tarafından onaylanmamıştır. Herkes bu ilişkiye karşı.Babası ölüm döşeğinde iken (ölmüyor), ciddi şekilde o kızdan ayrılmasını istiyor. Babasını üzmemek için, istenileni yapsada yüreği bu ayrılığa çok fazla dayanamıyor. Çünkü aşkından uzak kalmak Zeze'nin hayat damarlarını kurutuyor. Kuruyan damarları ıslatmak için tabi ki Silvia'ya dönüyor. Sözünden dönmenin de büyük bir şerefsizlik olduğunu düşündüğü için bir gemide iş bulup, biraz para kazanıp, en kısa sürede dönüp Silvia ile evlenmek ve bu kendi küçük dedikodusu devasa şahirden sevgilisini de alıp tamamen gitmek istemektedir. Kitap bu konu hakkında babası ile yüzleşmesi ile son bulmaktadır.
Seni tanıdığım için çok mutluyum Zeze.
İyi ki yaşamışsın ve bu dünyaya güzellikler katmışsın. Yıllar sonra senin hikayenle yüreklerimiz ısınıp, yüzümüzde ufak bir tebessüm filizlenebiliyor. Minnettarız.