Okurken değer verilmesi gereken birçok şeye yeteri kadar değer veren Budapeşte 'li çocuklarların heyecanlarına eşlik ettim.Onlar savaşırken bende içimde savaşıyordum.Onlar sevinirken en az onlar kadar seviniyordum.Meğer ne kadar önemliymiş dedim kendi kendime bir çocuğun bir şeyleri benimsemesi ve onun için ölümüne savaşması.Çocuk ,yetişkinden daha iyi kararlar verir.Çünkü yetişkin bir insan daha önceki tecrübelerinden dolayı aklıyla karar verirken,çocuk duygularıyla karar verir,tertemiz kalbiyle,zamanla büyür ve insanların ne kadar acımasız olduğunu görür.
Tertemiz kalbi kötülükle dolar.Bu yüzden belki de büyüklerin önemsiz gördüğü bir arsa için onlar ölümüne savaşır. Onlar için arsaları her şeydir.Ölürken bile arsalarını düşünürler ve sonra uuğruna canlarını feda ettikleri arsa yerini koca bir binaya bırakır.Ve çocuğun dünyası olan arsa artık yoktur,çocuğun dünyası yıkılmıştır.
··
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.