Çok ilginç bir kitaptı, Aylak Adam'da gördüğümüz varoluşsal yalnızlık teması bu kitapta kişinin kendisi tarafından bile isteye seçilmişti. Yazarın ifadeleri sanki okuyucunun sesi gibiydi. Ona kızması vs çok güçlüydü.Bir insan anca tanıdığı kişiye bu kadar kızabilir ya da kendine sanki yazar kendine kızıyor gibiydi. Yazarın kitapları hayatından izler taşıdığı için belki böyle düşündüm, bilemiyorum. Bana çok değişik bir bakış açısı kattı. Okuması zor bir kitaptı, en küçük dikkat dağınıklığı yaşandığı zaman kitap bir süreliğine kenara bırakılmalı. Keyifli okumalar dilerim
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.