Bülbülü Öldürmekİnsan ve Toplum
Spoi içerir.
Bülbülü Öldürmek
Büyüklerin hastalandırdığı dünyayı çocukların anlaması mümkün değil. Çocuklar iyi ve kötü diye ayırırken insanları, büyükler zenci, beyaz, inançlı ya da değil, içki içen içmeyen şeklinde bir çok ayrıma gider. Bu yüzdendir ki güvenmenin nasıl bir duygu olduğunu çocuklar kadar bilemezler. Bu roman, ırkçılığı anlatan ve insanların ne kadar kötü olabileceğini gösteren baş yapıtlardan biri. Bu romanda yaşanan olayları küçük bir çocuk olan Scout gözünden izlemek bana keyif verdi. Tarafsız olması, insanı kendi doğası içinde değerlendirme olanağı sağladı bir bakıma.
Scout ve Jem iki kardeş tüm zamanlarını birlikte geçiriyorlar. Yaz aylarında onlara Dill eşlik ediyor. Böylece bir çete olacak kalabaklığa ulaşmış oluyorlar. Dill meraklı ve sürekli bir şeyleri kurcalamayı seven, hayal dünyası hep aksiyonla dolu bir çocuk. Jem kardeşi ve arkadaşına göre daha ağır başlı ve yaşının getirdiği sorumluluklara göre hareket eden bir karakter. Socut ise Dill ve Jem ile vakit geçiren, onlara benzemeye çalışan, ama kız çocuğu olduğu için büyüklerin onu bir hanımefendi olması yönündeki baskısında kalmış bir çocuk. Atticus ise Jem ve Scout babası. Onurlu bir avukat olarak hayatını sürdürmüş. Çocuklarına her konuda doğru olanı öğretmek istemiş, dürüst yasamış bir karakter. Yaşadıkları kasabaya göre ileri görüşlü olması ve insanları sadece insan olarak kabul etmesi yadırganır. Çocuklarına öğrettiği değerlere göre yaşama çabası yüzünden çocuklarının göreceği baskının farkındadır. Maycomb kasabası halkının anlayışına göre zenciler çeşitli ayak işlerinde çalışırlar. Ama insan olarak kabul edilmezler. Mahkeme karşısında yargılandığında bir zenci asla beyaza karşı kazanamazdı. Tom Robinson’un yargılanması da tamamen siyah ve beyazlar arasındaki ayrımı açıkca ortaya koyuyor. Zencinin haklı olduğunu herkes bildiği halde bunu kabul edemiyorlar. Bir zencinin beyaza üstünlüğü olmayacağı için suçsuz da olsa karar aleyhine sonuçlanacak ve sonunda canından olacaktı. Dava esnasında davacı tarafın avukatlığını yapan kişinin aşağılayıcı konuşması Dill’i rahatsız etmeye yetmişti. Fakat büyükler bu sözler karşısında duyarlılıklarını yitirmiş gibiydiler.Atticus bir zencinin davasını alarak kasabanın gözünde yanlış adım atmış olarak kabul ediliyordu. Kendi başına geleceklerden korkmuyor ama çocuklarının göreceği baskılardan endişe ediyor. Atticus için zanci dostu olmak sorun değildi. Scout’a bunu söyleyenler olduğunda çocuk aklı ile bunun hakaret olduğuna karşı tarafın davranışları ile anlam vermişti. Sözlerin nasıl kullanıldığının önemli olduğunu anlatan güzel bir örnek bu. Kitabın ikinci kısmı bu dava üzerine devam ederken birinci kısmı çocukların dünyası ile ilgiliydi. Oyunları, etraftaki komşularını izlemeleri, okulları, arkadaşlıkları hepsini Scout’un gözüyle görmüş oldum. Böylece ilk kısımda yaşamlarına ortak olmuş gibi hissettim. Onları yakından tanıyordum. Soylu bir aile olmaları bunun gerektirdiği gibi yaşam sürmelerini anlayabiliyordum. Atticus’un çocuklarına yetmeye çalışan bir baba oluşuna tanıklık etmiş oldum. Evlerinde onlara yardımcı olan çalışanın siyahi olması ve çocukları iyi eğitiyor olması, evde söz hakkının olması bu evde yaşayan herkesin sadece insan olarak tek bir katagorisi olduğunu gösterdi. Yaşanılan coğrafya düşünceleri etkilese de bu etkiye karşı konulabileceğini ya da karşı koyacak gücü kendinde bulmayıp Boo Radley gibi evden çıkmadan hayatına devam ettiğini anlatıyor.
Bir tür insan varsa niçin birlikte geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa, niçin birbirlerini kırmak için bu kadar çaba harcıyorlar?
Kitabın çocuk karakterleri Jem ve Scout böyle sorguluyordu bütün yaşanılanları. Bugün ırkçılık, eşitsizlik dah güçlü bir şekilde dillendirilse de tazeliğini koruyan mevzular. Büyükler çocuklar gibi herşeyi olduğu gibi kabul edene kadar hep devam edecek gibi görünüyor. O vakte kadar çok bülbül katledileceğe benziyor.
Bülbülü Öldürmek
Bülbülü Öldürmek·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.