Merhaba,
Kitabı roman zannedip içindeki birçok karakter sayesinde ana fikrin bize anlatılacağını düşünmüştüm. Kitabı aldıktan sonra içini incelememle birlikte kitabın bana bıraktığı ilk şaşırma hissi bu oldu.
Gerçekten düşünebilmeyi öğrendiğim/hissettiğim günden beri yaptığımız şeyleri ne uğruna yaptığımızı merak ediyordum. Çünkü hayatımda birçok hata yaptığım bir dönemde, bu hatalarımdan ders çıkarıp yeni bir insana dönüşeceğimi; bunların hepsinin tecrübe olduğuna inanmıştım. Ama hataların sürekli oluşu, hayatımdan çıkmayı aklından bile geçirmediğini fark ettiğim zamanlarda artık bunların bana getirdiği şeyin/şeylerin tecrübeden çok özgüvensizlik, yıpranma, özsaygıyı yitirme gibi şeyler olduğunu gördüm. Elbette hatalarımdan ders aldım, daha tecrübeli oldum hatta değiştim bile. Böyle olduğu zamanlarda ilerlersiniz, hata yapmanız sizin yerinizde saydığınız anlamına gelmez. Ama artık yerimde saymaya başlamıştım.
İnsanın her şeyi -belki de buna çoğu şeyi demeliyim- kendi için yaptığı inancındayım. Hayatına aldığı birisi, hayatında olan kişiler, yenilikler, kaybedilenler, bırakılanlar ve birçok şey. İnsan çoğu şeyi kendine ne yarar sağlayacağını düşünerek yapar. Kendinize saygınızın olmadığını, kendinizi sevmediğinizi, yeteri kadar ilgilenmediğinizi düşünseniz bile emin olun sizin de bir şeyi yapmanızdaki en büyük başlangıç, buna izin veren şey yine kendinizdir -kendiniz içindir.-.
Açıkçası kitabı ilk satın aldığım zaman konusuna, neler okuyacağıma bakmadım. Ve karşılaştığım şeyin tam da düşündüğüm şey hakkında olmasına çok sevindim. Bana yardımcı olacağını, ilerleyeceğimi ve doğru argümanlara sahip olacağımı hissettim. Ama kitap sizi öyle düşünmeye itiyor ki, bir şeyi yeni düşünmeye başladıysanız ya da yeni olmasın bir konu hakkında bir fikre sahipseniz onun kalıcı, gerçek ve en doğru şey olduğunu kesin düşünmemeniz lazımmış. Okuduğum her bölümde hatta her sayfada, en az genç adam kadar düşündüm. Hatta bazı tepkileri onun gibi verdim, bazen gerçekten söylediği şeyin nasıl mümkün olacağını düşündüm. Kitabı okuduğum vakit, okumadığım sıralarda istediğim şeylerin ne için olduğunu hep kendi çapımda düşünüp gözlemlemeye çalıştım. Gerçekten adamın dediği gibi mi? En saf duygular, 'kendimiz için yararı olmayan' bu şeyleri de mi kendim için yapıyorum? Bu sorular aklınızdan çıkmayacak. En azından benim çıkmadı, hala çoğu yaptığım şeyde aklıma geliyor ve kendime sormadan, bunları düşünmeden yapamıyorum.
Ben henüz tam olarak çözümüne ulaşamadım. Henüz kararımı veremedim. Henüz yeteri kadar düşündüğümü düşünmüyorum. Kitabı her sene olmasa da hala okumamam gerektiğini, ihtiyacımın olduğunu hissettiğim zamanlarda tekrardan okumayı düşünüyorum. Çünkü aradan bir gün bile geçmiş olsa, önceki gün kitabı okuyan kişiyle ertesi gün okuyan kişi aynı insanlar değildir benim fikrimce.
Kitabı okuyup kendinize düşünme şansını vermeniz gerektiğini düşünüyorum. Bir şeyi sorgulamak insanı yorduğu kadar güçlü hissettiriyor. Neyi düşündüğümüz, neyi öğrendiğimizle doğru orantılı bir şekilde ilerliyor. Bir taşla iki kuş.
Kitap hakkında şimdilik sadece bu konu üzerinde duracağım. İlerideki kendime bu konuyu aklında az çok hallettiği için ve diğer konuya geçiş yapabilecek güçte olduğu için tebrik ediyorum.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.