Bu kitap yazarın okuduğum ilk kitabı. Kitapta yazarın bilinçaltını satırlarda bulabilirsiniz. Bastırdığı bir çok duyguyu da öyle.
Klasik öykülerden farklı olarak kişiler kurgu değil kendi hayatından,arkadaşlarından. Mekanlar ise kendi gittiği bizimde görmemizi istediği ülkeler ve şehirlerden oluşmaktadır.Zaman kavramı ise belirsizdir.
Ölüm kavramı ise öyküleri sarıp sarmalamıştır. Her sayfa da Tezer Özlü’ye neden edebiyatın lirik prensesi denildiğini çok iyi anladım. Böyle anılmayı sonuna kadar hakediyor.
“Onu tanımış, onunla birlikte günler, geceler geçirmiş olmayı, erişebilecek mutlulukların en büyüklerinden sayıyorum.”
Ben de Tezer’le tanışmış olmayı.:)
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.