Engereğin Gözü Zülfü Livaneli’nin 1997 yılında Balkan Edebiyat Ödülü almış ve pek çok dilde yayımlanmış ilk romanıdır. Kalemini çok sevdiğim yazarın her kitabında farklı kesim ve karakterlere yer vermesi beni daha da kendisine hayran bırakıyor.
Kitapta İbrahim padişahın ve Kösem sultanın anlatıldığını isim ve dönem verilmese de çok net bir şekilde anlıyorsunuz. İnsan psikolojisinin, güç karşısındaki değişimi, en ince detayına kadar abartılmadan psikolojik tahliller ile anlatılmış. Kitapta okurken çok fazla altını çizdiğim ve beni araştırmaya yönlendiren pek çok şaşırtıcı noktalar oldu.
Konu olarak ilk küçük bir çocuk iken ailesinden koparılıp, hadım edilen, ardından Osmanlı sarayına satılıp Harem ağalığına kadar yükselen kölenin gözünden anlatılıyor her şey. Hepimiz hadım edilmiş bir adamın cinsel içgüdülerinin olmadığını zannederken yazar, usta kalemi ile Süleyman’ın iç dünyasını ve arada kalınmış duygularını bizimle tanıştırıyor.
Sonrasında çocukken kardeşlerinin boğularak öldürülmesine tanık olan padişah, yıllarını bir hücrede ölüm korkusuyla deli divane yaşayarak geçirirken, tahttaki ağabeyinin ölümü üzerine tahta çıkarılmış ve yine bir entrika sonucu Valide Sultan tarafından tahttan indirilip bir zindana kapatılmıştır. Efendisine sadık Süleyman, sultan iktidardayken ona görkemli gelirken, tahtan indirildiğinde yetersizliklerini eksiklerini fark eder ve aralarındaki bağın vicdanı birleşimini görürüz.
İktidar hırsına uçurulan kelleler, vezirlerin halkı sömürmesi, küçük yaşta tahta çıkan şehzadeler Osmanlı’nın karanlık yüzü çok akıcı bir şekilde işlenmiş.
Yazarında dediği gibi bu kitapta dikkat edilmesi gereken tarih değil, getirdiği olaylardır.
Yaşar Kemal’in çok beğendiği kitap sizi saray atmosferi içerisinde bir geziye çıkarıyor.
·
5 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.