Oruç Aruoba ile tanışmam bu deneme eseri ile oldu. Kitabı okumadan önce incemeler ve yorumlardan ziyade kitap ismine odaklanarak okumak istedim ." de ki işte" Metis yayınlarında aynı bu şekilde küçük harflerle atılmış başlık çok dikkat çekiciydi benim için. İçindekiler kısmında : Anlama-rayış /Ölüm (de)/Yaşam (ki)/ Felsefe (işte) başlıkları mevcuttu. Giriş benim için fazla ilgi çekiciydi. Hemen hemen çoğu sayfada düşünür ismi ve hatta geçmiş de düşünürün yaşadığı bir anı kısa bir şekilde alt kısımda yazılmış. Şimdi içeriğe gelecek olursak kullandığı kelimeler eski Türkçe barındırmayan açıpta okuyacak birinin kelime dağarcığını asla zorlamayacak her gün kullandığımız kelimelerden oluşmakta. En çok dikkatimi çeken de bu oldu. Kömür ve elmas misali dizilimin yaratımdaki önemi anlaşılıyor. En çok not aldığım kısım "Ölüm" kısmı oldu. Ve içeriğe gelecek olursak tekrir kullanımı çok fazla yani aslında önce kalabalık cümle var en sonda bunun en aza indirgenmiş hali var. Tabiki farklı anlamlar çıkarmak mümkün fakat kitabın her noktasında bu olması, olması gerekenden daha az yorulmaya sebep oluyor . Ve maalesef benim nezdimde bu biraz can sıkıcı. Örnek verecek olursam: " Yaşaman, yaşamın yükünü yüklenmek olacak. Yaşam yükleneceğin yüktür. Yaşamın yükündür."şeklinde bir örnek verebilirim. Felsefe ve şiir ilişkisi çok güzel anlatılmış bu da benim için dikkat çeken taraflardan biriydi. Ama beni en çok beğenmekten mahrum eden taraf bana denemeden ziyade kullanılan kip ekleride dahil cümle yapısının daima kişisel gelişim kitabı gibi hissettirmesiydi. Kişisel gelişim kitaplarının (lütfen yanlış tarafa çekilmesin!)bende bıraktığı samimiyetsiz durumu burada da ne yazık ki hissettim. Şimdiden incelememi okuduğunuz için teşekkür ederim . Okunmasını altını çizdiğim cümleler sebebiyle net önereceğim bir eserdir arkadaşlar. Herkese iyi okumalar.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.