Ahmed Arif ilk mektubunu "Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni." diyerek; son mektubunu ise "Selam ve sevgiler." diyerek bitiriyor..
Acının tarifidir bu yirmi üç yıllık bir yorgunluk, araya giren yollar, yıllar, insanlar, evlilikler, kitaplar, şiirler..
Leyla Erbil 'in burjuvazi aile, çevre ve sevgi anlayışına karşın Ahmed Arif'in Anadolu'daki sevdâ anlayışı hiçbir zaman karşılık bulamazdı zaten. Her türlü gururdan, riyâdan, yalandan uzak "namusluca" sevgi budur diyorsunuz okurken. Ama bu sevgi-sevdâ tensel bir sevgiden, sahip olma isteğinden çok, kardeşçe, dostça, arkadaşça daha bir çok güzel kavramı içinde barındıran bir sevgi anlayışı, gerçeküstü ve ulaşılmaz..
Leylim LeylimAhmed Arif · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201318,6bin okunma