Sonunda kitap bitti. Tabi benimde Raskolnikov' un da çilesi bitti sonunda. Sanki olayları Raskolnikov' la beraber ben de yaşadım. Onun acılarına, vicdan azabına ortak oldum diyebilirim. Sanki kitabı okumamışım da bir köşede oturup onu izlemişim gibi geldi. İşin garip tarafı okurken katilin yakalanmasını hiç istemedim. Onun iç dünyasını, hezeyanlarını anladığım içindir belki de. Çok fazla bir şey yazmak istemiyorum aslında. Ama her dönemin okuması gerektiğini düşünüyorum. Vicdan duygusunun bir insanda ne kadar önemli olduğunu ilmek ilmek işleyerek anlatan nadide bir klasik olduğunu da söylemesem olmaz..
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.