Karakterleri yansıtmada bir nevi psikolog görevi üstlendiğini düşündüğüm Peyami Safa'ya yer yer benzettiğim Orhan Kemal bu romanında yozlaşmış bir ailenin, parça parça dağılışını, yaşanan yokluğun ve kurulan hayallerin kişilerde doğurduğu hayal kırıklıklarını gene aile içinde doğurduğu izlenimlere dayanarak verir, ailedeki anne hariç herkes bireysel beklentilerini daima önde tutar, bu da ailenin günden güne yok oluşuna sirayet eder.