Bu tay büyüyünce harika ve cesur bir at olacak.Başını nasıl da dik tutuyor baksana.” diyen Albert’ın Joey ile engel tanımaz dostluğunun hikayesi.
.
.
Tarih sahnesinde kan var...Savaş uzadıkça gençleşen çocuklar var...Atlar var,hayvanlar var...Yok olan milletler var...Yok olan doğa var...Tüm bunların arasından atın gözünden bir savaşın izlerini yeri gelince bir süvariyi taşıyarak,yeri gelince yaralıları hastaneye taşıyarak ,yeri gelip bir yük beygiri olarak taşıyan Joey’in gözleri var.
.
.
Çocuk edebiyatında önemli bir yere sahip olan eser tam da kendinden beklendiği üzere nefret söylemlerinden arınmış,naif bir dille savaşın felaketlerini gözler önüne sererken ardından birçok soruyu tartışmak da bizlere kalıyor.
.
Filmini de mutlaka izlemenizi tavsiye ederim.
.
“...Aslında deli olanlar diğerleri ama bunun farkında değiller.Savaşıyorlar ama neden savaştıklarını bilmiyorlar.Bu delilik değil mi?Bir insan nasıl olurda başka bir insanı öldürür ama sebebini tam olarak bilmez?Farklı renk üniforma giymek ve farklı diller konuşmak yeterli bir neden mi yani?”
.
“...bizi hiç umursamayan adamlar tarafından kırbaçlanıyorduk.İçi kötülük dolu insanlar değildi bunlar;sadece yüreklerini korkuyla dolduran bir baskı hissediyorlardı ve bu dürtü,diğer canlılara karşı nazik ve düşünceli davranmaya ne yer ne de zaman bırakıyordu.”
.
“Kılıcını yere at süvari.”dedi.”Bu manasız kıyımı daha fazla uzatmaya gerek yok.”
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.