#Bibliyofil Kitap Kulübü #Şubat
Peyami Safa, her nasıl yapıyorsa konusu,karakterleri,olayları aslında size çok uzak (ilginizi çekmeyen) bir yerden ele alsa bile sizi hikayesinin içine öyle bir çekiyor ki onun dünyasında ve onun fikirlerinde kaybolmaktan geri duramıyorsunuz.
Yaşadığı dönem,hayata küçük yaşlarda atılması ,yaptığı işler ,girdiği ortamlar mı dersiniz bilemem ama hikayesinde çok absürt ve manasız ilişkiler kurguluyor ve bize bunu çok normal bir şeymiş gibi sunuyor.
“Batının ahlaksızlığı”,yaşam biçimlerinin değişmesi de değil bu durum kitabın hem başında hem de sonlarına doğru çok acayip kurgular yaratıyor ve tüm öfkesini ve olumsuz düşüncelerini kadınlar üzerinden yansıtıyor.
Bu arada kadın karakterleri öyle eğitimsiz ,aptal filan değil bilhassa seçkin eğitimler,kendinden emin duruş,herkesi parmağında oynatmaya türlü dolaplar çevirmeye yatkın yatkın bir parlak zeka ve mutlaka aralarına serpiştirilmiş “ahlaksız ve tasvip edilmeyen” tutum ve davranışlar.
Roman boyunca ensest şüphelerin faillerinden birine tek bir kere bile ‘ahlaksız’ yakıştırması kullanmamakla birlikte kendi tercihleri doğrultusunda ve kendi özgürlüğünde yaşayan kadınları defalarca çerçevelediği damgalar.
Samim karakterinin her davranış ve duruştan çıkardığı manalar,tahminler ve sürekli karşısındakini zor duruma sokacak ve benden kaçmaz tavırlarıyla köşeye sıkıştıran baskınlığı inanın okurken bile içimi şişirdi.
Tamam be adam madem o kadar akıllısın,şıp diye çözdün de neden bunca zaman salak yerine konmayı yeğledin.
Bir de yalanı hayat biçimi haline getiren ne istediğini asla belli olmayan,melankoli zehirlenmesi geçiren,nereye çekersen oraya giden bir karakterimiz var Meral.
Başta esamesi hiç geçmeyen kızımız,kitabın ortalarında baş karakterimiz oluyor ve sonunda yalnızım da yalnızım diyerek ihtiraslarının kurbanı oluyor.
Besim ve Mefharet ‘i de evdeki çatışmayı yedirmek için eksik olmasınlar diye koymuş herhalde Peyami Bey.Besim sen şu köşede tavuğunu,bisküvini kemir ,Mefharet’in bileklerini kolonyayla mı ovuyorsun napıyorsan yap.
Selmin’le ilgili söyleyecek bir şey bulamıyorum Allah karşılaştırmasın düşmanımın başına diyorum.
Gelelim ünlü düşünür Pembe Abla’nın tabiriyle ‘Feratlar ve küpekler giremez’ Ferhat’a .
Ferhat ah Ferhat.
Her şeyi kendine hak ,kardeşine yasak gören Ferhat.
Seninle ilgili sayfalarca yazardım da bu varoluşsal sancılar beni çok yorduğu için sana cümleler hazırlamadım.
Bu vicdana azabı sana bir ömür yeter ne diyim.
Türk halkının özeti Ferhat.
Kitabın bazı bölümlerinde kopukluk öyle fazlaydı ki “Baba biz ne okuyoruz biri bana anlatsın” serzenişleriyle ilerledim.
Necile ve Renginaz ‘a da supranormal olaylar için;Felak ve Nas öneriyorum.
Gamsız Necile ,kadın orda kendini paralamış,almış başını gitmiş sen hala kahve derdindesin.
Siz psikolojik tahlillerin üzerinde konuşadurun telekinezi,telepati ve insanı yalnızlıktan kurtaran ruh keşfinin maddeden bağımsızlıkla bağdaştıran bilim düşmanı Samim’i ciddiye alamadığım için ben gelemiyorum.
Sürükleyici ve yapıtaşı bir roman olması ününün altını destekler mi kararsız kaldım açıkçası.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.