Belki de ölümlü olduğunu bildiği ve yaşlanmaktan korktuğu için doğum gününün kutlanmasına tahammül edemiyordu Sylvie,benim de zaman zaman cimriliğim tuttuğundan işime geliyordu.
Fournier’i herkes gibi içip bitirmedim.
Biraz kalsın istedim,elimi attığımda orda bir kitabı daha olsun henüz okunmamış.
Ruhuma her zaman iyi gelir anlattığı her şey.
Çok derinlikli ve herkesin içine çekilmesi kolay olmayan herhangi birine alelade gelebilecek ama sayılı kişide boğaz düğümlenmesi yaratabilecek anlatılar her seferinde..
Sylvie’yle ilişkisini hep kıskanmışımdır ,buradaki özlemini çok derinden hissettim.
Yine kendine has başa çıkma yöntemleri de var ama kendi kendine konuşma aşamasından bir tık öteye geçip öbür tarafla mektuplaşmaya da başlamış
Fournier hayatınızda olmasını isteyebileceğiniz türden biri mi emin değilim,ama kesinlikle daha çok okumak isteyeceğiniz biri.