Albert Camus'un okuduğum ilk kitabıydı.
Camus bizlere Meursault'nun dış dünyayla arasında koyduğu mesafeyi kendine ve topluma yabancılaşmasını, annesi ölümü dahil her şeye nesnel bir biçimde yaklaşmasını büyük bir ustalıkla dile getirir.
Kitabın ilk cümlesi de çok etkileyiciydi.
'Bügun anne öldü. Belki de dün,bilmiyorum.'
Meursault,Hayatı ve yasamayı boş gören kendisine ve herkese çok yabancı aynı zamanda vurdum duymaz bir insan. Annesinin cenazesinde bile uykuyu düşünen biri..Bu vurdum duymazlığı beni bağzen çok sinir etti. Bir cümle okuyorum 'Yani Bu kadar da vurdum duymaz olunmaz ki' demekten kendimi alamıyorum.
Toplumun süregelen kalıplarına ayak uyduramayan, topluma yabancı kalan karakterin olaylara verdiği nesnel tepkilere şahit oluyoruz. Herkesin ne yaşadığını bilmeden kalıplaşmış düşüncelerimize dayanarak eleştiride bulunmamamız gerektiğini bize öğretebilecek nitelikte bir kitaptı.
Gayet anlaşılır ve akıcı bir dili vardı. Herkesin okumasını tavsiye ederim.
Keyifli okumalar dilerim.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.