Ablamın kütüphanesinden sessizce alıp gününde bitirdiğim bu kitabı geri vermemeyi düşündürtecek kadar çok sevdim. Belki geri veririm ..
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısım, yazarın nazi kamplarında yaşadığı acılardan oluşan otobiyografik bir derleme. İkinci kısımda ise insanın anlam arayışını konu alıyor.
Bu kadar çok acı varken hala nasıl hayatta kalabiliyoruz? Onca işkence gören insan nasıl oluyor pes etmiyor da hayatında hiç bir işkenceye maruz kalmamış gençler hayatından vazgeçerek intihar ediyor? Yazar doktor, bu sorunları inceliyor ve logoterapi denen terapiyle bir çok intihara meyleden insanı yaşamdaki amaca çekiyor .
Latincedeki "Logos"tan yani "Anlam"dan gelen legoterapi onlar için bir umut kaynağı olması gerekiyordu ve zorunluydu. Her şeyin bir anlamının olduğunu ve bunun için yaşanmaya değer olduğunu savunuyor yazar. Buna karşın nihilizme karşı cevapları çok güzeldi. Zira gençliğin hayatı anlamsızlaştordıkça ve kendini değersiz gördükçe uyuşturucu ve intihar meylide o ölçüde artıyor. En büyük savaşını aslında nihilizme karşı verir çünkü, hiçlik yaşama umudunu öldürür ve Legoterapi en kısa tanımıyla geleceği şekillendirme terapisidir.
Psikolojik kitaplara mesafeli olmama rağmen bu kitabı gerçekten soluksuz okudum. İnsana bakış açısı kazandıran kitaplardan bir kitap.
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.