Merhaba sararmış sayfaların, hüzünlü insanların kadim dostu!
Bu kaçıncı mektubum ki? Saydım. Bu sefer hiç üşenmedim saydım! Çünkü okuduğum her kitabına bir mektup yazıyorum.
Bu romanın bir acayip kuzum! Hem kurgusal olarak hem de kitaba senin dahil olman konusunda bir hayli acayip! Kahramanimiz diyerek kitabın ortasında bize varlığını hissettirmen gerçekten çok komikti! Birkaç saniye yüzümde tuhaf bir tebessüm ile öylece dıpdizlak kaldığımi hatırlıyorum.
Bu mizah anlayışı tarafına, daha doğrusu bu neşeli anlatım tarzına ilk defa şahit oldum.Her ne kadar kurguyu tam anlamıyla bize yansıtmış olmasan da bunun senin yeniyetmelik halinden dolayı olduğunu düşünüyorum.Ee tabii ki, bu senin ikinci eserin, yükselen bir yazarın emekleme dönemi, bunu hesaba katıyorum elbette!
Eserini birer birer okuyorum.Hiç sıkılmadan ve büyük bir heyacan içinde.Artik o kaçınilmaz sona yaklaştığımin farkındayım.Bana kim bilir içinden neler söylüyorsun: "Karamazov Kardeşlere kadar yolun var!" dediğini duyar gibiyim.Tipki Cehennemin dibine kadar yolun var, der gibi!
Her kitabında yeni bir dünya , yeni bir öteki ben var.Yeni yüzler ,yeni hadiseler var önümüzde.Kapanan umutlar açılan yeni koridorlar...
Geriye kalır... sadace Sagopa Kajmer parçası:
youtu.be/_wrtELSwwQY
İstisnalar kaideyi bozmaz!
Bu civan, bu civarda fazla tozmaz! Çünkü yeni kitabınızı okumak için çoktan keşfe çıktı bile!
Hoşçakalın sevgili Dostum!