Dünya klasikleri içinde Rus edebiyatının benim için ayrı bir yeri ve önemi var. Dostoyevski, Gogol, Puşkin, Turganyev gibi yazarların eserlerini -bazılarını birden fazla kez - büyük bir keyifle okudum. Ancak Tolstoy'a mesafeliydim. Daha önce bazı eserlerini sıkılıp bıraktığım olmuştu. Diriliş de bunlardan biriydi. Daha önce iki kez okumaya yeltenmiş, sonra da sıkılıp bırakmıştım. Olaylar ve karakterler karmaşık geliyordu bana. Ama bu defa öyle olmadı, sayfalar su gibi aktı geçti. Benim de Tolstoy'a yönelik önyargılarım ortadan kalkmış oldu.Sanırım keyfine vararak okumak için biraz hayatın içinde pişmek gerekiyormuş :)
Diriliş, tam olarak Rus klasiklerinin ihtişamına yaraşır bir eser. İyi yürekli ve idealist bir gençken, toplumsal yozlaşma ve çürümenin etkisinde kalarak bencilce zevklerinin peşinde koşmaya başlayan soylu Prens Nehlüdov, jüri olarak katıldığı bir mahkemede, yıllar önce iğfal edip cebine para sıkıştırdığı bir kadını (Maslova) sanık olarak görür. Nehlüdov ile tanıştıkları dönemde yetim bir hizmetçi olan Maslova artık bir fahişedir ve cinayet ve hırsızlık gibi suçlamarla yargılanmaktadır. Nehlüdov'un ardından çok kötü şeyler yaşamıştır Maslova. Nehlüdov, bencilligi yüzünden bir insanın hayatını ne derecede karartmış olduğunu büyük bir şaşkınlıkla görür ve bu onun uyanışının başlangıcı olur.
Maslova'ya karşı vicdani sorumluluğunu yerine getirme hedefiyle çıktığı yolda, Maslova'nın kaderini paylaşan, suçsuz yere hapsedilmiş veya suça zorlanmış insanları görür. Mesela sadece kimliği olmadığı; devrimci bir arkadaşının kitabını yanında taşıdığı; hayvanı yanlışlıkla bir asilzadenin bahçesine girip otladigi için aylarca hapsedilen mahkumlara şahit olur.
Karar alıcı konumdaki memurlar ise suç dosyalarını bile incelemeden keyfi kararlar vermekte, daha sonra halkın emeğiyle kazandıkları paralarıyla lüks içinde yasamaktadirlar. Ufak bir azınlığın refahı için büyük halk kitleleri köle gibi çalışmakta, üretmektedir ancak en ufak bir hatada "yasalar" adı altında ezilmektedir. Bu yasalar, söz konusu memurların üzerindeki vicdani sorumluluğu almaktadır. Onlara göre hapisteki herkes suçludur, yapılan muameleler de hukuka uygundur. Maaşlarını düzenli aldıkları sürece kimin ne eziyet çektiği de çok umurlarında değildir.
Din adamları da bu memurlardan farksızdır. Bu haksızlık karşısında İsa'nın öğretisine sadık kalmak yerine, mevcut düzene ayak uydurur ve destekler.
Nehlüdov roman boyunca bu acı gerçeklerle yüzleşir ve bunun nedenlerini sorgular. Kendince çıkarımlarda bulunur çözüme yönelik. Sürekli bir eleştiri halindedir.
En nihayetinde ise kendini İncilin sayfaları arasında bulur.
Diriliş konu itibariyle güncelliğini koruyor. Bu sadece Çarlık Rusya'nin değil, yozlaşma içindeki her toplumun özeti.
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.