Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar. Ama uyuyabilmek için
yapmayacakları şey yoktur. Yalanlarını kendilerine unutturmak için...
Ama yalnızlık, irili ufaklı bütün ihtimalleri sefil birer ümit ışığına çeviriyor. Karanlıktaysa, insan duvarda titreyen biçimsiz gölgelerden bile medet umuyor.