1930’ların sonuna doğru, batılılaşma sürecindeki Japonya’da dört kızkardeşin hikayesinin anlatıldığı bir kadın romanı Nazlı Kar. Kapsadığı dönem olan II. Dünya Savaşı arifesinde ve sırasında dünyada ve Japonya’da çok köklü değişimler yaşansa da kitapta bunları yok denecek kadar az görüyoruz. Erkek bir yazarın tüm bu olan bitenden bağımsız bir kadın romanı yazması da kitabın ilginç taraflarından biri.
Japon edebiyatı sevenler için okuması çok kolay, akıcı bir kitap. Fakat konu oldukça kısır ve 840 sayfalık roman boyunca sürekli aynı şeyleri okuyormuşum gibi geldi.
Kitap ikinci sıradaki kızkardeş Sachiko’nun gözünden anlatılıyor çoğunlukla ve belki de bu yüzden bana çok sıradan göründü. Çünkü Sachiko evliliği ve hayatı yolunda giden geleneksel bir Japon kadını. Kitapta çoğu zaman, Japonya’da en küçük kız çocuklarına verilen Koisan ismiyle anılan Taeko ise bence kardeşler içinde en ilginç olanı ve hikaye onun gözünden anlatılsaydı çok daha güzel olurdu. Koisan bir yandan geleneksel Japon danslarına ilgi duyarken diğer yandan çalışarak hayatını kazanan bir kadın olarak anlatılıyor. Oturup evlilik sırasını beklemektense radikal kararlar alıp gelenekselliğe karşı hareket ediyor. Zaman zaman bencil bir karakter olarak anlatılsa da tüm olan biteni onun gözünden okumak kitaba farklı bir boyut katardı.
Japon klasikleri arasında yer alan Nazlı Kar yazıldığı zaman ve koşullarla değerlendirilmeli. Ben etkilenmedim ama Japon edebiyatını sevenler belki daha çok beğenirler.