Bir bilseniz nasıl yavaş yavaş, içime işlete işlete okudum. Nasıl çiziktirdim yüreğimi büyüleyen cümleleri. Nasıl öyle amansızca dile geldi ruhumda uyuklayan körpe Werther. Meğer ne kadar çok oymuşum ben, yüreğim ne kadar çok onun yüreğiymiş. Dostlar, bir kitapta varoluşumuzun tüm evrelerini yaşayabilir miyiz aynı anda? Yeminler ederim yaşadım. Yo, yo abartmıyorum zira her sayfasında binlerce kez doğdum, doydum, büyüdüm, yeri geldi öldüm sayfaları süsledi inci tanelerim. Hayatımda ilk kez artık bundan başka bir kitap okuyamam gibi hissetmekten alıkoyamıyorum kendimi. Bütün kitapları okumayı görev saymıyorsak, bir kitabı açmaya hakkımız olmamalı bunu da biliyorum. O yüzden diyorum ki, bu kitaptan sonra misafir olduğum her kitap ruhumun çok daha fazla Werther olması hakkını bana verecek.
Ruhuna, kişiliğine, zorlu sınavlara gebe dediğin yazgına hayranlık ve sevgi beslemeye devam edeceğim.
Werther'e ithafen ♡ Genç Werther’in Acıları