Yaklaşık bir buçuk aydır İnce Memed ve destansı yaşamıyla güldüm, ağladım, sevdim, kızdım, yeri geldi yoksulluğu mecbur kılan ağaları alnından kurşunlamak istedim bende İnce Memed olup.
Romanın içine girdikçe hep takdir ettiğiniz o İnce Memed duruşuna sarılıp minnet edesiniz geliyor. Kolay mı onca zulmedene karşı dimdik durup yokluğa kafa tutmak... İnce Memed herkesin olmak isteyip ama kimsenin yürekliliği gösteremediği bir cesaretin romanı. Bazen okurken durup durup kendinime şunu söyledim. “Hayattaki davan ne? Ne için yaşıyorsun?” İnsan bir dava uğruna yaşamalı. Gözlerine Memed’in ki gibi gelip bir kıvılcım oturmalı. Ağalığın, beyliğin, zalimin, zulmün o pis ellerini çekmeli insanlığın yakasından. Ben her şeyin bir kıvılcımla başladığını bu romanda gördüm. Bir kıvılcım deyip geçmemek gerektiğini. Damlaya damlaya her kıvılcımın binlerce ağayı mağlup edişini, yoksulluğun damarını kırışını.
10 ciltte olsa okurum, okumalara doyamam dediğim roman. Kalemine, yüreğine sağlık Sevgili Yaşar Kemal.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.