" Kahvede arkadaşlar birbirini bekliyor. Onları seviyorum. Hepsi ülkenin acılarını duyan, düzenin değişmesi için çaba harcayan insanlar. Yeni türeme, insanlıktan yoksun karaborsacı zenginler karşısında garip bir birlik var aramızda. Bir araya gelince daha güçlüyüz. Bu yaz akşamlarında, kahvenin caddeye taşan masalarında, giderek büyüyen grubumuzdaki insanlarda garip bir duygu var. Sanki herkes daha güzel bir yaşamın gelip bizi bulmasını bekliyor. 12 mart dönemi geçti. Ama bu dönemin acısı içimize kaya gibi oturmuş, varlığımızla bütünleşmişti.
"Gözleri yorgun. Gözleri insancıl. Gözleri dalgın. Duyguları uzaklarda. Sevişip, ölüm sessizliğine gömülmek ister gibi. Ölüm sessizliği çok genç buldu onu. Karı koca olamadık. Gerçek dost da olamadık ."
Tezer özlü *
Geçirdiği sancıları ve dönemi öyle güzel tasvir etmişki. Az , öz , etkileyici.
Okumakta geç mi kalmışım acaba diyorum seni...
Kısa ama çok derin bir kitap okudum. Önce sevemediğimi hissettim ama okudukça o hüzünlü, insanı kendine çeken satırlara tekrar döndüm. Çok etkilendim ve en çok alıntı yaptığım kitap oldu. O kadar çok duvar sözü var ki..
Sırada Leyla Erbil'e mektuplar var.
Tezer Özlü' nün dünyası okuyun diyorum..
Tezer Özlü