İnsancıklar hakkında ki yorumumEdebiyat
#spoileriçerir
Makar Devuşkin adlı bir memur ile Varvara Dobreselova arasında ki yazılan mektuplardan oluşan bu eser; hiçliğin, yoksulluğun ve sırf insanların görüntüye bakarak insafsızca yargılamalar yapmasının ve yoksul bireylerin bu durum üzerine utançla dolaşmalarının, aşkla harmanlanmış hikayesidir.
"Düzen falan beklemeyin, burası Nuhun gemisi."
Kitabın başlangıç kısımlarını sıkıcı bulabilirsiniz ama son kısımları gerçekten mükemmel. Varvara Dobroselova'nın son mektubu; beni alıp o duvardan bu duvara çarptı, tıpkı Makar Devuşkin gibi içimde fıtınalar koptu. Makar Devuşkin'in son mektubunda ise hiç bir çaresi olmadan Tanrıya yalvaran bir adamın çaresizliğini gördüm. Roman da iki karakterin bir araya gelip mutlu bir hayat yaşaması beklenirken, Dostoyevski'nin ana karakterlere kötü bir kader yazması ve bu kötü kaderi okuyucuya da yansıtması, gerçekten başarılı bir eserin ortaya çıkmasını sağlıyor.
"... sanki insan rüyasında böyle bir saçmalık görmek zorundaymış gibi."
Makar Devuşkin'in; bu son mektubumuz olamaz demesi ve o yazdığının son mektup olması beni yıkıp, viran etti.
·
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.