Tutunamayanlar, basılmak için yazılmış bir eser değildir. Oğuz Atay'ın masasında kurduğu oyunları kağıda taşıdığı, insanlarımızı kulağından tutup romana soktuğu, içimizi dışarıya taşırdığı bir yapıttır. Atay, klasik romancılık ilkelerini umursamaz, özgün bir tarzla yapar anlatısını. Bundandır ki okuyan çoğu kişi başlarda zorlanır. Atay'ın dünyasına alışan sabırlı okur, özellikle sayfa sayısında dalya dedikten sonra romandan keyif almaya ve düşünmeye başlar. Arayışla ilerleyen roman, soruların cevaplarının içimizde olduğunu hatırlatır. Herkesin kitaptan alabileceği ancak yaşantısı kadardır, örnek vermek gerekirse uzun ve sıkıcı otobüs yolculuğu yapmayanlar, Selim'in oyunlarını pek de anlayamaz. Hal böyle olunca, romandan anlaşılan ancak yaşadığımız ve gördüğümüz hayatın uyumu ve zenginliği sınırlarında mümkün olabilir.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.