Ağlayacağımı düşünmemiştim ama satırlarda ki hüzün o yalnızlık içlerinde geçenlerin çığlığı öyle içime işledi ki hemen dökülüverdi gözyaşlarım şimdi hiç analiz yapamıcam sadece duygularımı yazmak istiyorum neden böyle oldu ki ne olurdu sanki kavuşsalardı moralim bozuldu birbirleri ile konuşmadan ruhları ne güzel anlaştı halbuki keşke Raif efendi daha erken çağırsaydı belki bu sayede onu yine görmüş olacaktı bir fotoğrafları olacaktı ve kızları Raif Efendi'nin yanında kalacaktı böylelikle en azından kızı yanında olur hayatına onunla devam edebilirdi fakat aradan on yıl geçtikten sonra öğrenmek zaten bitmiş tükenmiş hayatı daha perişan etmekten başka neye yarar ki.. Ve Raif Efendi bunları yaşarken etrafındaki insanların hiçbir şey bilmemesi o aşktan geriye hiçbir şeyden haberi olmayan küçük bir kız çocuğu kaldı geriye hüzünlendim iyice buruk bir tad bıraktı içimde bu kitap Çalıkuşu da böyle olmuştu Feride'nin yaşadıklarından böyle hissetmiştim ama belki geç de olsa mutlu olmuştur diye onu daha kolay benimsemiştim öyle ve bu kitapta da sadece üstün körü adı geçtiği halde sevmediğim tipler oldu insanın içinde ne yangınlar koptuğunu bilmeden karşısındaki insana üstünlük taslamaya ondan yararlanmaya çalışan ezik ruhlu tipler hep varlar! Neyse Maria Puder seni anmadan olmaz ben seni sevdim çok..
·
4 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.