Kızgın olsam geçer, kırgın olsam düzelir, öfkeli olsam diner.
Her kış açtım ben, açtım ama çok üşüdüm.
Kış yüzünden sanıyordum meğer sana karşı soğumuşum buz kesmişim.
Ben seni değil sevdamın başında beklemişim..
#karatahta
Yazar son sayfalar da duyguları öyle geçirdi ki içime gözyaşlarım aktı gitti Homonglos'un o derin yanlızlığı kederi ıstırabı işledi sadece birkaç sayfa da bu güzel tamlamalarla..
Sara güzelliğine önem veren klasik şımarık bir genç kız ve insanların hayatına öyle müdavil oluyor ki dayı kızının nişanlısına kadar bir şekilde insanların hayatı onun elinde küçük bir oyuncak işte bu kızımızın karşısına bir kadın düşmanı çıkar ona da ders vermek ister Sara fakat karşımızdaki insanın neler yaşadığını neler hissettiğini bilemeyiz bazen kocaman bir ön yargı ile bakarız onlara Homongolos hiç gerçek anlam da sevilmemiş bunu tatmamış hayata kendini güçlü olmaya adamış biri ve ilk kez sevmeyi aşkı bu şımarık genç kızın oyunu ile tattı ama Sara asla bu zaferini, aslında oyunun işe yaradığını, bir hayata ne kadar çok dokunduğunu bilemeyecek öylesine devam edecek hayatına işte insanların hayatına müdavil olup onun yaşadığı düzenden çıkarıp başka bir dünya karşısında başka hisler karşısında tökezletmemeli size küçük görünen bu durum başkalarının derin yarası olabilir.. Eskisi gibi olmayacağını anlayınca can dostuna göçüp giden kimsenin gerçek duygularını bilmediği Homongolos'a..