1980 yılında Umberto Eco tarafından kaleme alınan roman Orta Çağ İtalya'sında bir manastırda geçiyor. Yedi günlük bir zaman dilimini kapsıyor ve eski sorgucu William ile yardımcısı Adso manastırdaki esrarengiz olayları çözmeye çalışıyor.
Yazar bizi adeta Orta Çağ'ın o karanlık günlerine götürüyor. Kilisenin dayattığı skolastik düşünce, devlet-kilise çatışması ve tarikatların kendi aralarındaki çekişmeleri bir cinayet kurgusunun arka planında tarihi gerçeklikler olarak sunulmuş bize. Genel olarak Orta Çağ'ın din adamlarının gerçek bilgiden korkması, insanın bir şeyleri sorgulamasını kabul etmemesi üzerine kitaplar saklanıyor kişilerin doğru olana ulaşması engelleniyor hatta bu engelleri aşmak isteyenlerin sonu ölüm oluyor.
"Bir avuç altın için adam öldüren birisi açgözlü bir insandır; kitap için öldürense, o kitabın gizlerini kendine saklamak kaygısı içindedir."
Konusuna baktığımızda bir cinayetler silsilesini anlatan bu romanı sadece "polisiye" olarak nitelendirmek içerisindeki tarihi gerçekliği reddetmek anlamına gelir. Bu noktada bir roman içerisinde, akıl yürütmeler yaparken aynı zamanda Orta Çağ tarihi hakkında bilgi sahibi oluyorsunuz ve bunları yaparken edebi zevkin doruklarına ulaşabiliyorsunuz. Daha ne olsun?
Gülün Adı, şimdiye kadar okuduklarım arasında beni en çok etkileyen eserlerden biri oldu. Bu dâhiyane roman 1986 yılında aynı adla sinemaya uyarlandı. Kitabı bitirdikten sonra filmini de izledim ve yaygın olanın aksine (Genelde bir romandan uyarlanan filmler pek başarılı olmaz.) çok başarılı buldum. Herkese hem okumayı hem de izlemeyi tavsiye ediyorum. İyi okumalar dilerim.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.