Belirsizlikler içinde bir yaşamı şöyle aktarıyor Hayyam:
"Bu dünyaya kendi isteğimle gelmedim ben
Şaşkınlıktan başka şeyim artmadı yaşarken
Kendi isteğimle de gidiyor değilim şimdi
Niye geldik kaldık, niye gidiyoruz bilmeden."
Bir başka dörtlüğünde de dik ve doğru kalabilmeyi şu şekilde aktarıyor :
"Yarım somunun var mı? Bir ufak da evin?
Kimselerin kulu kölesi değil misin?
Kimsenin sırtından geçindiğin de yok ya?
Keyfine bak; En hoş dünyası olan sensin."
Varoluşu da şu şekilde:
Er geç sonu yokluk madem bu dünyanın
Yoksa kendini, bırak, var olmak ne hoş.
Aşkı ise şu şekilde:
Yüzümde pırıl pırıl sevinç gördüğün gün
Nice konakları yıkılmıştır gönlümün
Dalgıçsan dal gözlerimin denizine, bak
Dibinde mahzun bir deniz kızı görürsün.
Ve daha birçok dörtlük. Şiirlerinde toplumsal içi geçmişliği, tanrıyı sorgulamayı, zengin ile fakir arasındaki eşitliği, ölümün gerçekliği, şarabı ve daha birçok konuyu mizahi, yer yer alaycı biçimde kaleme alıyor ve kendini merakla okuttururken bir yandan da düşündürüyor.
Her bir dörtlükte kendinizi bulmak ve düşüncelere dalmak için; okuyunuz, okutunuz.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.