Kitabın konusundan önce anlatım tekniğinden kısaca söz edecek olursak; yazarımız eserinde sıkça diyaloglara yer vermiş, ayrıca kişilerin iç dünyalarına yönelişlerine okuyucularını da dahil etmek istemiş. Bazı sahneleri natüralizm ekseninden anlatarak eserin akıcılığını artırmış. Fikrimce gerek betimlemeleriyle gerek diyaloglarıyla akıcı ve okunmaya değer bir eser. Dediğim gibi Kemal Tahir'in okuduğum ilk eseri. Sanırım ilerleyen günlerde diğer eserlerinden de okumaya gayret edeceğim.
Konu itibariyle; yazar İzmir suikastı olayını, ideolojilerden ve fikirlerden sıyrılarak tamamen objektif bir bakış açısıyla anlatmış. Dönemin ünlü politikacılarının ve devlet büyüklerinin bir iç hesaplaşmasına dönen olayda, çarpıcı bir ifadeyle, modası geçmiş siyasetçiler birer birer toplumdan silinmeye çalışılıyor. İstiklal mahkemesinin işleyişine de bazı bölümlerinde getirdiği eleştiriler nezdinde, okuyucular üzerinde adalet ve hukuk kavramları açısından önemli etkiler bırakmak istemiş. Nitekim yargılanan bazı kişilerin suikast olayı ile bağlantısının bulunmaması, buna rağmen mahkemenin firari durumdaki bu kişileri suçlu ilan etmeleri, gazetelerin bu kişiler hakkında ileri geri yazılar yazarak toplumdaki itibarlarını yerler bir etmeleri gibi kurgular; adaletin ve masumiyet karinesinin önemini okuyucu olarak bir kez daha kavramamı sağladı.
"Tarihin örneğini yazmadığı kurtlar boğuşmasına girip yenik düştük. Kurtlukta düşeni yemek kanundur." (s.236)
·
96 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.