Arnaldur Indridason’un okudugum ikinci polisiyesi. İlkinde de yine polis memuru Erneldur başroldeydi. Açıkçası “Sesler” romanını daha çok beğenmiştim. Kurgu muhteşemdi. Bu seferki Sesler ile kıyaslayınca biraz yavan kalıyor. Dil yine akıcı, tempo sürükleyici ancak izlanda yer isimleri zorlamaya devam ediyor ki bu konuda yapılabilecek bir şey yok. HipotermiArnaldur IndridasonMeltem altınkaya