"Yalnızca şiirle terbiye edilmiş duyarlıkların tam anlamıyla değerlendirebileceği kadar iyi bir roman"
diyor Eliot önsözde.
Bir roman fakat ilk cümle itibariyle metaforlar ve imgelemeler yoğunluğu başınızı döndürüyor.
Neredeyse her cümlenin altı çizili ve bu cümleler uç bir karakter olan doktora ait.
Tutkuların ve dışlanmışlığın hapsinde ana karakterlerin ve kendinin psikolojik analizini ölmüş bir bilge gibi, doyumsuz haz veren betimlemelerle yapıyor.
Ölüm ve doğum, yaşlılık ve gençlik üzerine olan savı ise oldukça çarpıcı.
Kendi dahil olmak üzere her karakter bir sapkınlık sahibi. Kendini arayışın en aciz hali..
Bu süreçte hem verilen hem de alınan zararlar silsilesinin anlatıldığı bu kitap, anlatım dili ve bütünlüğü ile bir solukta okunacaklar listesinde.
··
113 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.