İlk kitap analizim :)
DEĞİRMEN - SABAHATTİN ALİ
3 bölümden oluşan bu öykü kitabının birinci kısımdaki ilk dört öyküsü fani olan aşktan, onun uğruna yapılan kahramanlıklardan, uğruna verilen duygulardan bahsetmektedir. Son öyküsünde ise adeta okuyucuya tüm bunlardan öte bir hakikat var o da ölüm hakikatidir mesajını vermiştir. Birden bire sönen kandillerin neden söndüklerini, kimin söndürdüğü hakikatini arayan bir kahraman çıkar karşımıza son öyküde. Kahraman tam hakikati görürken kitabına şöyle yazar ‘’Lakin artık bir hakikat dünyasını görmek üzere olduğum muhakkak. Gittikçe kuvveti artan bir ışık bana yaklaşıyor, yaklaşıyor... Etraf gittikçe aydınlandı… Ah… İşte, işte o kandilleri birdenbire söndüren o kuvvet’’ Anlıyoruz ki yazar ölümü ve yaşamı bir kandile benzetmiştir. İnsan ise o kandilin ta kendisidir, ölümü ve yaşamı içinde barındıran, kendi hakikatini bulmak üzere yanan ve en sonunda o hakikate teslim olan insan. Ve tüm bunların ötesinde o kandili söndüren Allah. Yazar öykü içerisinde allahın gücünden kuvvetinden de satır aralarında bahsetmektedir. Aynı zamanda ahiretin güzelliğine atıfta bulunmaktadır:
‘’ Ah...Yanmak isteyen kandilleri sebepsiz yere birdenbire söndüren kuvvetin bu alevi saklayacak kadar güzel yerleri var mıydı acaba?’’
İkinci bölümde ‘’ Bir delikanlının hikayesi, Bir gemici hikayesi, Bir orman hikayesi, Kanal, Candarma bekir ve sarhoş’’ olmak üzere altı öykü bulunur. Bu öykülerinde bir günahkarın saflık karşısında kendi kendine hesap vermesinden,hakkını bilmekten ve onun için bir şeyler yapmanın öneminden, bunu olması gerektiği gibi, doğru bir yolla yapmaktan ve sıra bana gelmez diye başkasının çiğnenen hakkını görmezden gelmenin nelere yol açacağından bahseder.
Kitabın üçüncü kısmında ise ‘’ bir cinayetin sebebi ve siyah fanila için ‘’ diye iki öykü yer almaktadır. İlk öyküde adam kızın dikkatini çekmek, kendisini kıza beğendirmek ve beğenisini alarak mutlu olmak istedi. Bunun için de bir katil oldu. Ama sonuç beklediği gibi olmadı, mutluluğu bulamadı. -çıkardığım mana-
İkinci öyküde ise adam mutlu olmak istedi ve farketti ki onu mutsuz eden mevkisiydi. Bunun için mekanıyla birlikte kendini de değiştirdi. O mevkiden feragat edip sonucu ne olursa olsun gitti ve kendi mutluluğunu yakaladı.
Son iki öyküsüyle kapanışı yapan Sabahattin Ali bize yüzyıllardır insanın arayışında bulunduğu mutlulukla ilgili çok önemli bir mesaj vermektedir. Eğer biz mutluluğumuzu dışarıda arar, insanlardan beklersek, çok bekleriz. Evet çok bekleriz çünkü dıştan sebebe bağlı olan mutluluk o sebep gerçekleşmedikçe bizi bulamaz ve bizim elimizde olmayan bir şeyin gerçekleşmesi de uzun yıllar sürebilir hatta belki hiç gerçekleşmeyebilir. O halde bizim mutluluğu dışarıdan değil de içeriden, kendi içimizden aramamız gerekir. Koşulları nasıl mutlu olacaksak kendimize göre uyarlamamız, bizim mutsuz olmamızı sağlayan o ‘’şeyi’’ tespit edip, çözüp mutlu olma yolunda ilerlememiz lazım. Bunun içinde bakış açımızı kendimize göre ayarlamamız gerekmektedir.
Bu yolda karar ne kadar bize radikal, akla uymaz gelirse gelsin kişi huzuru öyle bulacağını düşünüyorsa sonuçları çokta önemli olmuyor. Çünkü önemli olan mutlu bir hayat sürmek.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.