Eşsiz bir eser!!
İskender Pala'nın 2000 yılında ilk baskısı BKY Yayıncılık tarafından piyasaya sürülmüş kitabıdır.Kitapta büyük emek var.Okurken çok keyif aldım.Hikayelere ve deyimlere meraklıysanız kaçırılmayacak bir keyif bu kitabı okumak.
İskender Pala çok büyük bir yazar.Ölmeden önce her dünya vatandaşı mutlaka en az 1 kitabını okumalı.
Şimdi bazıları diyebilir.Nolcakki internette bunun gibi bir sürü hikaye var deyimleri cikislari ile ilgili.Ancak bu kitabın anlatim tarzi kusursuz.Kusursuzluğun yanında bu kitaptaki anlatılan hikayeleri İskender Pala büyük bir emekle araştırıp doğrusunu bulup yazmıştır.internetten alip kitapa aktarmamistir.
Ayrıca şunu da belirtmelitim ki 2000 de ilk baskısı yapilan bir kitabın daha yeni 2020 yılında 200.baskisi yapildi. büyük bir başarı.
Bu kitabı fazla övmeye gerek yok.Kitaptan alıntılanan bir atasözünün hikâyesi buyrun:
"Rivayet olunur ki, Sultan II. Mahmut, tebdil gezdiği bir ramazan gününde, Üsküdar'da
mücerret bir kunduracının, boş örse çekiç vurarak her hamlede "Tıkandı da tıkandı" dediğine
şahit olmuş. Merak saikiyle içeri girip bunun sebebini sormuş. Adamcık anlatmış:
– Bir gece rüyamda gördüm. Çeşmeler vardı. Bazılarından şarıl şarıl sular akıyor, bazılarından
sızıyor, bir tanesi de şıp şıp damlıyordu. O sırada bir pir-i nuranî belirdi. Ona bu çeşmeleri
sordum. "Şu şarıl şarıl akanlar, padişahımızın talihidir. Sızanlar devlet erkânından filânca
paşaların ve falanca zenginlerin talihleridir. Şu damlayan da senin talihindir," deyip kayboldu.
Yerden bir çöp aldım ve benim talihim olan çeşmeye yaklaştım. Çöple biraz kurcalayıp lüleyi
açmaya çalıştım. Ah, ellerim kırılsaydı! Filvaki çöp kırıldı ve artık o eski damlalar da damlamaz
oldu. O günden sonra müşterim kesildi, kazancım bitti. İflas ettim, bu hale geldim. Şimdi de
talihimden şikâyet ile "tikandı da tıkandı" zikriyle boş örsü dövüyorum.
Padişah kendini aşikâr etmez ve saraya dönünce adamın söylediklerini tahkike memur
gönderir. Meğer, adamcağız herkes tarafından "Tıkandı Baba" diye tanınmakta ve nasipsiz-
liğiyle bilinmekteymiş. O kadar ki, çeşmeden su doldurmaya gitse çeşmeyi bir kurbağa tıkar; bir
mal almak için pazara uğrasa, ona sıra gelmeden mal bitermiş.
Sultan, mübarek ramazan ayında garibi sevindirmek ister ve bir tepsi baklava yapılmasını, her
dilimin altına da bir sarı altın konulmasını emreder. Sonra, tepsiyi bir zengin konağından
iftarlık geliyormuş gibi gönderir.
Nasipsizlik bu ya; Tıkandı Baba, bir tepsi baklavayı bir iftarda yiyip bitirmek yerine satip
parasıyla birkaç gün iftar etmeyi düşünerek tepsiyi pazara çıkarmış.
Padişah durumu öğrenip üzülmüşse de niyetine sadakat ile aynı minval üzere ertesi gün nar
gibi kızarmış bir hindi dolması yaptırıp yine içini altın ile doldurarak Tıkandı Baba'ya yollar.
Baba'dan baklava tepsisini satın alarak parsayı toplayan uyanık müşteri, bu sefer yine kapıya
dayanıp Baba'nın aklını çelmenin yollarını aramaktadır. Der ki:
-Bre Tıkandı Baba ya! Sen bir garip âdemsin. Tek başına bu hindiyi nice yiyeceksin. Gel sen de
bu hindiyi bana sat.
Pazarlık tamam olup hindi de kanatlanınca, padişah bu derece safderunluğa, aşırı derecede
öfkelenip derhâl Tıkandıyi saraya çağırtır. Çavuşlar eşliğinde iftar vaktine yakın, karga tulumba
sarayın yolunu tutan Tıkandı Baba, telâşlanır. "Bir suç işlemiş olmalıyım, ama ne ola ki!" diye
kara düşünceler içinde huzura alındığında, neredeyse bayılmak üzeredir. Bu hâle padişahın
yüreği dayanmaz ve öfkesi merhamete döner. Sultan, olup bitenleri anlattığı zaman, Tıkandı
Baba hayretler içinde hünkârın ayaklarına kapanıp, dualar, şükürler okumaya başlar.
Padişah, ona son bir hak daha tanımayı isteyip doğruca hazine-i hassa odasındaki altın ve
mücevher dolu sandıklardan birinin huzura getirilmesini buyurur. Sandık gelir. Sultan Mahmut,
selâmlık dairesinin çini sobasının altını yoklayıp küreği eline alır ve:
– Tut şu küreği! Sandığa daldır. Ne kadar alırsa hepsini sana bağışladım, der.
Tıkandı Baba, makûs talihinin böyle bağteten muradına muvafık harekâtından fazlasıyla
heyecanlanır. Sevinçten titre-ye titreye küreği sandığa daldırır. Bir müddet iteleyip çalkalar ve
itina ile kaldırırsa da kürek ters dalmıştır ve ancak sap kısmında bir tek kızıl altınla çıkar. Baba,
düşüp bayılır. Şair ruhu taşıyan hisli padişah ise seçili bir üslûpla o tarihe geçen sözünü söyler:
Vermeyince Mabud neylesin Mahmut! "
·
37 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.