2nd Mate
@Adonis_thetis
2nd Mate
İTÜ
İstanbul
İstanbul, 1992
91 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Popüler Kültür Balonu: Derin Olmaya Çalışıp Sığlıkta Boğulan
Herkesin yere göğe sığdıramadığı, devlet başkanlarından ünlü isimlere kadar bütün bir ulusun "hayatımı değiştirdi" dediği o meşhur kitabı nihayet okudum. Ancak hissettiğim tek şey kocaman bir bunalım ve hayal kırıklığı oldu. Çevirinin metin kalitesini etkileyebileceğini kabul ediyorum ama benim sorunum dille değil; bu yazım tarzının içine hiçbir şekilde giremedim.
Kitap baştan sona tamamen zorlama ve yapmacık hissettiriyor. Yazarın yakalamaya çalıştığı o "masal/mesel" havası ne yazık ki sefil bir şekilde başarısız olmuş. Kitabın bize satmaya çalıştığı o "büyük ahlaki ders" ise oldukça sıradan ve sığ: “İstediğin ve ihtiyacınız olan her şey eve yakındır, risk al ve Kişisel Menkıbeni takip et.”
Doğaüstü Güçler ve Zorlama Felsefe
Dindar biri olmadığımı itiraf etmeliyim. Muhtemelen Tanrı inancı yüksek olan insanlar, yazarın bu inanç sıçramasını daha kolay kabullenip kitaptan daha fazla keyif alabilirler. Eğer bu fantastik bir sihir hikayesi olsaydı, evrenin kurallarını kabul eder ve keyifle okurdum. Ancak bu kitap, kendini tanımanın ve içsel bir yolculuğun basit bir hikayesi olma iddiasında.
Felsefi olarak konuşursak; bir insanın kendi kaderini fark etmesi ve kendini gerçekten tanıması için neden doğaüstü güçlere ihtiyacı olsun ki? Bu mesaj; ucuz sihirbazlık numaralarına, "hokus pokuslara" ve bu kadar yoğun bir popüler kültür peynirine başvurulmadan da çok rahat verilebilirdi.
Kısa Cümleler Kitabı Masal Yapmaz
Kısacası kitap, derin görünmek için aşırı bir çaba sarf etmiş ama hedefi ıskalamış.
Şeffaf bir "yüce planın" parçası olarak rüzgarla ve güneşle konuşmak,Sırf mistik görünsün diye karakteri sadece "oğlan" diye çağırmak,Kısa cümleler kurmak veya sürülerden/doğadan bir şeyler öğrenmek bir hikayeyi masal yapmadığı gibi, karakteri de
Reklam
Kitabın ilk yarısı gerçekten güzeldi ve keyif aldım, ancak ikinci yarısı tekrarlamaya başlamış gibiydi, yine de ikinci yarıda da ilginç hikayeler vardı.
Ama yine de bu kitaba adil bir puan veremiyorum çünkü Elif Şafak'ın kalbimde özel bir yeri var.
Metamorphosis...
Kafka'nın öyküsü, bazı ilişkilerin koşullara bağlı doğasını ürpertici bir biçimde ortaya koyuyor ve bizi, başkalarının gözündeki değerimizin kim olduğumuza değil, neler başarabildiğimize bağlı olabileceği rahatsız edici olasılıkla yüzleşmeye zorluyor.
Gregor'un dönüşümü gerçek trajedi değil - gerçek dehşet, sevginin yavaş aşınmasında, ona en yakın olanların sessiz ihanetinde yatıyor. Ailesinin onun canavarca dış görünüşünün ötesinde ruhunu görememesi veya reddetmesi, rahatlıktan yoksun bırakıldığında sevginin ne kadar kırılgan ve sığ olabileceğini ortaya koyuyor.
Bu hikaye bana şunu sordurdu:
Artık işe yaramadığımızda ortadan kaybolan aşk, hala aşk mıdır?
Gerçekten insanları mı görüyoruz, yoksa sadece onların bize sunduklarını mı?
Gregor acınmayı değil, bağlanmayı özlüyordu.
Yalnız başına öldü, böceğe dönüştüğü için değil, rahatsız edici hale geldiği için.
Bu da bizi sarsmalı.
Çünkü belki...
Hepimiz bir başkasının yükü olmaktan sadece bir yanlış adım uzaktayız.
"Beni yalnızca yüklerini taşıyabildiğimde sevdiler. Değiştiğim an, bir yüke dönüştüm"