Merhaba arkadaşlar. Adından da anlaşılacağı üzere nihayet kule, diye cümle kuramıyorum. 800 sayfa, adama beyin sarsıntısı geçirtir tekte zorlayınca. Hoş aslında 1000 görmüşlüğüm var ama olsun. Şu pamuk ve demir olayı. Yeri gelir 1 gram 1 kilodan ağır olur. Bazı eserlerin ağırlığının altından kalkmak da zor olur. Bu da öyle zor eserlerden.
Gördüğünüz üzere sayfalar aşırı uzun ve bolca gereksiz diyalog var. Hani neden bu kadar uzatıldığı konusunda serzenişte bulunmak da hakkımızdır kanımca. Yani kitap için en kısa ve doğru yorum (biraz da King’e benzer olacak ama) Roland ile geçirdiğimiz zamanlar güzeldi, olur. Olması gereken de budur zaten.
Benim için serinin sonu bu kitaptır. İyi okumalar diliyorum..
·
59 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Olanlardan olabildiğince az bahsederek yazmaya çalıştım yorumumu ama yine de kitabı okumayanlar için gerisine bakmalarını tavsiye etmem.
Hep Kule yolunda olunsa da aslında sürekli bir yoldan sapma durumu vardı sanki.Garip bir ilerleyişi vardı bence.Şu New Yorka dönmeler zaten adamı bezdirdi.Tamam kapılar geçitler falan var ama artık bir sal bizi şu dünyayı biraz tanıyalım.Olmadı ama.Hadi o ilerlemek biilmeyen kısımları geçelim ve sona doğru yaklaşalım biraz.Kalem olayı aşırı olağanüstüydü ve fazla basite kaçılmış gibiydi.Bitiş kısmını çok beğendim çünkü epey şaşırtıcıydı ve "yok artık" dedirtti en azından.Belki çoğu kişi için kabul edilemez bir son olarak nitelendirilebilir ama özgün ve sıradışı oluşu bana onu kabul ettirdi.Aslında söylemek istediklerim bundan hayli fazla ama çok uzatmasam daha iyi.